شيخ حسين انصاريان

227

تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى)

[ « 12 » اللَّهُمَّ إِنَّكَ أَعْلَمُ بِمَا عَمِلْتُ فَاغْفِرْ لِي مَا عَلِمْتَ وَ اصْرِفْنِي بِقُدْرَتِكَ إِلَى مَا أَحْبَبْتَ « 13 » اللَّهُمَّ وَ عَلَيَّ تَبِعَاتٌ قَدْ حَفِظْتُهُنَّ وَ تَبِعَاتٌ قَدْ نَسِيتُهُنَّ وَ كُلُّهُنَّ بِعَيْنِكَ الَّتِي لَا تَنَامُ وَ عِلْمِكَ الَّذِي لَا يَنْسَى فَعَوِّضْ مِنْهَا أَهْلَهَا وَ احْطُطْ عَنِّي وِزْرَهَا وَ خَفِّفْ عَنِّي ثِقْلَهَا وَ اعْصِمْنِي مِنْ أَنْ أُقَارِفَ مِثْلَهَا « 14 » اللَّهُمَّ وَ إِنَّهُ لَا وَفَاءَ لِي بِالتَّوْبَةِ إِلَّا بِعِصْمَتِكَ وَ لَا اسْتِمْسَاكَ بِي عَنِ الْخَطَايَا إِلَّا عَنْ قُوَّتِكَ فَقَوِّنِي بِقُوَّةٍ كَافِيَةٍ وَ تَوَلَّنِي بِعِصْمَةٍ مَانِعَةٍ ] خدايا ! به آنچه انجام داده‌ام آگاه‌ترى ؛ پس آنچه را از من آگاهى بيامرز ، و مرا به قدرتت به آنچه دوست دارى ، برگردان . خدايا ! حق و حقوق قابل مطالبه‌اى از مردم به عهدهء من است كه آنها را به ياد دارم ، و حق و حقوقى است كه از ياد برده‌ام و همهء آنها در برابر چشم توست كه به خواب نمىرود ، و در مقابل دانش توست كه فراموش نمىكند ؛ پس در برابر آن حقوق به صاحبانش عوض ده ، و گرانى آنها را از دوش من فرود آر ، و سنگينىاش را از من بردار ، و مرا از اين كه مرتكب مانند آنها شوم ، حفظ كن . خدايا ! براى من قدرت وفاى به توبه نيست جز به نگهدارى تو ، و توان خوددارى از خطاها نيست مگر از ناحيهء نيرو و توان تو ؛ پس مرا به نيرويى كفايت كننده نيرومند ساز ، و به نگهدارنده‌اى بازدارنده ، ياريم ده .